Aanscherping concurrentiebeding: verplichte vergoeding, maximaal 12 maanden en meer

In dit artikel:

De regering wil het concurrentiebeding in arbeidscontracten fors aanscherpen, omdat het nu te vaak en te ruim wordt gebruikt en werknemers onnodig belemmert om van baan te wisselen. In een wetsvoorstel voor modernisering van artikel 7:653 BW worden drie hoofdmaatregelen voorgesteld: een concurrentiebeding mag straks maximaal twaalf maanden duren, moet altijd een geografische begrenzing hebben en de werkgever moet het beding tijdig en schriftelijk inroepen als hij er echt gebruik van wil maken.

Nieuw is ook dat werkgevers een verplichte vergoeding moeten betalen wanneer zij een werknemer aan het beding willen houden. Die compensatie wordt vastgesteld op 50 procent van het laatstverdiende maandloon per maand dat het beding geldt. Daarmee wil de regering werkgevers prikkelen om zo’n beding alleen in te zetten als bescherming van bedrijfsgeheimen, klantgegevens of andere gevoelige kennis echt noodzakelijk is.

De plannen volgen uit onderzoek waaruit blijkt dat concurrentiebedingen steeds vaker standaard worden opgenomen, ook bij functies waarin werknemers helemaal geen toegang hebben tot vertrouwelijke informatie. Volgens de regering is daardoor een scheve balans ontstaan: werkgevers hebben nu te veel bescherming, terwijl de arbeidsmobiliteit en vrije arbeidskeuze van werknemers te veel worden beperkt.

Het voorstel laat wel enige ruimte voor maatwerk. In een cao mag bijvoorbeeld een kortere duur of een andere vergoeding worden afgesproken, en via een beëindigingsovereenkomst kunnen werkgever en werknemer onderling afwijkende afspraken maken. De vergoeding telt als loon, maar heeft geen gevolgen voor WW-uitkeringen of sociale premies. Als de werkgever het beding niet correct toepast, hoeft hij niets te betalen.