Aanvraag kennismigrantenregeling - belast loon voor werknemer of niet?

In dit artikel:

De Belastingdienst heeft een standpunt ingenomen over de fiscale behandeling van kosten verbonden aan de aanvraag, verlenging of omzetting van verblijfsvergunningen en tewerkstellingsvergunningen (TWV) binnen de kennismigrantenregeling (KMR). Deze regeling is bedoeld om hoogopgeleide werknemers van buiten de EU/EER en Zwitserland naar Nederland te halen en te behouden, waarbij erkende werkgevers namens de werknemer verblijfsvergunningen aanvragen bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND).

Voor kennismigranten die langer dan 90 dagen in Nederland verblijven en werken, betaalt de werkgever de leges voor de vergunningen aan de IND. Hoewel de leges formeel door de werknemer verschuldigd zijn, draagt de werkgever deze kosten. Op fiscaal vlak leidt dit tot een gedeeltelijke loonbelastingheffing voor de werknemer: het deel van de kosten dat verband houdt met de verblijfsvergunning wordt gezien als belast loon, omdat het de werknemer een voordeel oplevert, namelijk het recht om in Nederland te verblijven en te werken. Dit voordeel moet de werkgever waarderen volgens de waarde in het economische verkeer en kan als eindheffingsbestanddeel worden aangemerkt.

Het deel dat betrekking heeft op de TWV, vormt daarentegen geen belast loon, aangezien de werknemer daarvan geen direct voordeel verkrijgt en het uitsluitend een administratieve vereiste is vanuit de Wet arbeid vreemdelingen. De werkgever fungeert daarbij als intermediair, waarbij de gemaakte kosten voor de aanvraag (inclusief manuren en advieskosten) in principe bedrijfskosten zijn, maar het economisch voordeel voor de werknemer beperkt blijft tot het verblijfsdeel.

De KMR legt daarnaast aanvullende verantwoordelijkheden op aan werkgevers die erkend referent zijn, waaronder informatie-, administratie- en zorgplichten, met strenge handhaving. De IND behandelt aanvragen via een versnelde procedure, waarbij de werkgever de leges betaalt en verplicht een verklaring met garanties ondertekent.

Kortom, de kosten die een werkgever maakt voor de verblijfsvergunning van een kennismigrant vormen voor de werknemer een belastbaar voordeel, terwijl de kosten voor de TWV dat niet doen. Dit onderscheid is belangrijk voor de correcte toepassing van loonbelastingregels binnen de arbeidsmigratie vanuit de kennismigrantenregeling.