Arbeidsgeschikt na 102 weken ziekte? Nee, ook loonvordering afgewezen

In dit artikel:

Een directeur die sinds 2011 in dienst is tegen een brutoloon van €17.114,76 per maand, viel op 8 april 2024 uit wegens ziekte. Op 27 maart 2026 meldde hij zich hersteld en stelde hij dat hij zijn werkzaamheden weer volledig kon uitvoeren. Zijn werkgever accepteerde die melding niet, omdat volgens de bedrijfsarts nog sprake was van medische beperkingen en een ernstig arbeidsconflict.

De werknemer vroeg vervolgens een deskundigenoordeel aan bij UWV. Een verzekeringsarts concludeerde op 24 juni 2026 dat hij vanaf 27 maart geschikt kon worden geacht voor zijn eigen werk, maar verbond daaraan de voorwaarde dat eerst mediation zou plaatsvinden. Die mediation was nog niet gestart. De werknemer vorderde daarop betaling van achterstallig loon over april tot en met juli 2026 en vroeg ook om hervatting van zijn werkzaamheden of re-integratie.

De kantonrechter stelt vast dat de wettelijke periode waarin de werkgever tijdens ziekte loon moet doorbetalen op 8 april 2026 was verstreken. Na die datum bestaat alleen nog aanspraak op loon als voldoende aannemelijk is dat de werknemer daadwerkelijk arbeidsgeschikt was. Dat heeft hij volgens de rechter niet bewezen.

Aan het UWV-oordeel kent de kantonrechter geen doorslaggevende betekenis toe. Het onderzoek bevatte volgens de rechter geen hoor en wederhoor, er was geen informatie ingewonnen bij de behandelaars en de motivering was onvoldoende. Daartegenover stonden de adviezen van de bedrijfsarts, die vanaf 2024 steeds melding maakten van zowel medische beperkingen als een arbeidsconflict. Ook na de hersteldmelding bleef de bedrijfsarts erbij dat de werknemer niet volledig geschikt was voor zijn eigen functie. Hervatting zou pas mogelijk en duurzaam zijn na oplossing van het conflict.

Tijdens de zitting bleek dat het conflict en de verstoorde communicatie nog steeds voortduurden. De werknemer had geen andere concrete medische of inhoudelijke gegevens aangevoerd die zijn volledige arbeidsgeschiktheid ondersteunden. Daarom wees de rechter de loonvordering en het verzoek om tewerkstelling af. Ook het verzoek om gedeeltelijke hervatting van het re-integratietraject werd afgewezen, omdat de bedrijfsarts re-integratie bij de werkgever in de bestaande situatie niet duurzaam mogelijk achtte en mediation had geadviseerd.