'Cao-onderhandelingen lopen vast door gefixeerde looneis'

In dit artikel:

AWVN concludeert in de eindevaluatie van het cao‑jaar 2025 dat veel collectieve onderhandelingen al vastlopen voordat echt is onderhandeld: bij 39% van de afgesloten cao’s werd een eindbod gedaan. Vakbonden hielden sterk vast aan forse looneisen (FNV streefde naar ~7%, CNV noemde 3,5–6%), waardoor ruimte voor sectorspecifieke of bedrijfsmatige maatwerkafspraken verdween.

De lonen stegen in 2025 fors; het jaargemiddelde kwam uit op ongeveer 3,9% (na aanvankelijk meer dan 4%), lager dan de 5,3% in 2024 maar historisch hoog. Volgens AWVN leidden de centrale coördinatie van loonclaims en veel eindboden tot extra onzekerheid voor werkgevers, hogere loonkosten en meer administratieve lasten.

Kwalitatieve onderwerpen zoals leven lang ontwikkelen, duurzame inzetbaarheid en de gevolgen van technologische ontwikkelingen (zoals AI) kregen minder aandacht. Een uitzondering vormde de Regeling Vervroegd Uittreden (RVU): in ruim de helft van de afgesloten cao’s zijn afspraken hierover gemaakt of aangepast.

AWVN waarschuwt dat blijvende hoge loonstijgingen alleen houdbaar zijn bij groei van arbeidsproductiviteit en pleit voor toekomstbestendige cao’s die aansluiten bij de financiële draagkracht van bedrijven en ruimte bieden voor scholing, technologische investeringen en duurzame inzetbaarheid.