Eindheffing WKR 2025 uiterlijk aangeven in 2e aangiftetijdvak 2026
In dit artikel:
Werkgevers moeten aan het einde van 2025 controleren of de totale vergoedingen, verstrekkingen en terbeschikkingstellingen binnen de vrije ruimte van de werkkostenregeling (WKR) blijven. De vrije ruimte voor 2025 bedraagt 2% van het fiscale loon tot en met €400.000; over het meerdere geldt 1,18%. Komt het totaal boven die vrije ruimte uit, dan is over het meerdere 80% eindheffing verschuldigd.
Wanneer aangeven en betalen
- De verschuldigde eindheffing voor 2025 moet uiterlijk worden aangegeven en betaald in de aangifte loonheffingen over het 2e aangiftetijdvak van 2026 (voor maandelijkse aangifte geldt dit normaal de aangifte over februari 2026). Praktische uiterste data voor die aangifte/betaling zijn 31-03-2026 bij maandaangifte en 22-03-2026 bij vierwekenaangifte.
- Je mag de eindheffing ook eerder aangeven (bijvoorbeeld in de laatste aangifte van 2025 of gedurende het jaar). Als achteraf blijkt dat je te veel of te weinig hebt aangegeven, moet dit uiterlijk in die 2e aangifte van 2026 worden gecorrigeerd.
- Als de inhoudingsplicht tijdens het kalenderjaar eindigt, geef je de eindheffing aan in de aangifte over het tijdvak waarin die beëindiging plaatsvindt.
- Als het uiteindelijke eindheffingsloon wél binnen de vrije ruimte valt, hoef je geen eindheffing aan te geven of te betalen.
Berekenings- en concernregels
- De eindheffing wordt normaal per werkgever berekend, maar mag ook op concernniveau worden bepaald. Voor een concernberekening tel je het fiscale loon van alle inhoudingsplichtigen binnen het concern bij elkaar op om de vrije ruimte te bepalen.
Aanstelling en administratie van looncomponenten
- De keuze om een vergoeding of verstrekking als eindheffingsloon (onder WKR) of als werknemersloon aan te wijzen moet uiterlijk op het moment van uitbetaling of verstrekking gemaakt worden en moet uit de administratie blijken. Die keuze hoeft niet vooraf bij de Belastingdienst gemeld te worden.
- Een gemaakte keuze is in principe definitief: aanwijzing met terugwerkende kracht is niet toegestaan. Fouten mogen wel worden hersteld door de aangifte en administratie te corrigeren (bijvoorbeeld als een vergoeding foutief als eindheffingsloon is behandeld).
- Laat de werkgever loon niet expliciet aanwijzen, dan gaat de Belastingdienst uit van bepaalde standaardbehandelingen; vergoedingen die aan voorwaarden en limieten van gerichte vrijstellingen voldoen, worden doorgaans als eindheffingsloon beschouwd. Daarnaast bestaan loonbestanddelen die altijd als eindheffingsloon of juist altijd als werknemersloon moeten worden aangemerkt.
- Specifiek: als naast loon uit vroegere dienstbetrekking ook loon uit huidige dienstbetrekking wordt betaald, kan het loon uit vroegere dienstbetrekking als eindheffingsloon worden aangewezen mits de gebruikelijkheidstoets is doorstaan.
Bronnen: Handboek Loonheffingen en Forum Salaris.