Fiets voor niets?

In dit artikel:

Een werkgever kan voor deze werknemer twee fietsen regelen: één voor de rit van huis naar het station in Soest en één voor het traject van het station in Utrecht naar kantoor. De fiscale gevolgen hangen echter niet af van de vraag of de fietsen worden gekocht of geleaset, maar van de manier waarop ze aan de werknemer worden gegeven.

Wordt een fiets vergoed of verstrekt, dan wordt de werknemer eigenaar en geldt de waarde als loon. De werkgever kan dit loon als eindheffingsloon aanwijzen. Is er onvoldoende vrije ruimte, dan is 80% eindheffing verschuldigd. Voor zakelijke kilometers met de eigen fiets kan daarnaast een vrijgestelde kilometervergoeding worden betaald, momenteel maximaal €0,25 per kilometer (in het artikel wordt ook het oude bedrag van €0,23 genoemd).

Stelt de werkgever de fietsen ter beschikking en blijft hij eigenaar, dan geldt bij privégebruik een jaarlijkse bijtelling van 7% van de adviesprijs. Ook die bijtelling kan als eindheffingsloon worden verwerkt. Voor de fiets die in Utrecht blijft staan, geldt geen bijtelling als aannemelijk is dat deze niet of vrijwel niet bij het woon- of verblijfadres wordt gestald. Neemt de werknemer de fiets in vakanties of weekenden mee naar huis, dan kan alsnog bijtelling ontstaan, mogelijk met terugwerkende kracht.

Verzekering, slot, accessoires en stallingskosten zijn bij een vergoede of verstrekte fiets loon; bij een ter beschikking gestelde fiets zijn het werkgeverskosten. Voorgeschoten kosten kunnen belastingvrij worden terugbetaald. Een regenpak vormt altijd loon. Deze regels gelden ook voor elektrische fietsen en pedelecs.

Bij beëindiging van het gebruik moet een ter beschikking gestelde fiets worden teruggegeven, tenzij de werknemer die tegen minimaal de marktwaarde overneemt. Voor het treintraject blijft een vrijgestelde vergoeding mogelijk. De werkgever kan ook ov-vrij reizen of korting aanbieden, eventueel via een cafetariaregeling.