Financiële afwikkeling dienstverband, werknemer startte onnodig rechtszaak tegen werkgever

In dit artikel:

Een werknemer die van 27 januari tot en met 31 oktober 2025 in dienst was, stapte naar de kantonrechter nadat zijn arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd niet was verlengd. Hij eiste verschillende vergoedingen, rente, buitengerechtelijke kosten en een aanvullende schadevergoeding.

De rechter wijst de vorderingen vrijwel volledig af. De werkgever had in november 2025 al een eindafrekening betaald met onder meer meeruren en vakantiegeld, en ook te veel opgenomen verlof verrekend. Omdat de werknemer niet heeft aangetoond dat deze afrekening onjuist was, hoefde de werkgever geen nieuwe specificatie te verstrekken. De werkgever had de loon- en einddocumenten bovendien per e-mail verzonden en later opnieuw verstrekt.

De transitievergoeding had uiterlijk op 1 december 2025 betaald moeten zijn. Nadat de gemachtigde van de werknemer op 23 december om betaling had gevraagd, betaalde de werkgever de vergoeding op 23 januari 2026. Daarom moet hij alleen nog € 4,24 aan wettelijke rente over die periode voldoen. Ook de aanzegvergoeding, waarover aanvankelijk discussie bestond, heeft de werkgever uiteindelijk erkend en met rente betaald.

Volgens de kantonrechter bestond geen recht op vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. De gemachtigde had de werkgever direct ingeschakeld en bleef aandringen op verschillende betalingen en schadeposten, terwijl de werkgever de verschuldigde bedragen al had betaald of had toegezegd te betalen. Ook voor een aanvullende schadevergoeding van € 850 wegens tijdverlies, stress, gemiste opleidingskosten en juridische kosten zag de rechter geen grond. De werknemer heeft geen concrete schade aangetoond en bijzondere omstandigheden die een vergoeding rechtvaardigen, zijn niet gebleken.

Omdat de werknemer grotendeels ongelijk kreeg, moet hij de proceskosten van de werkgever betalen. Die zijn vastgesteld op € 632,50, inclusief salaris van de gemachtigde en nakosten.