Geen beëindigingsovereenkomst, geen bedenktijd, wel finale kwijting

In dit artikel:

Een ontbijtmedewerkster trad op 1 april 2025 in dienst op basis van een tijdelijk contract dat op 1 november 2025 zou aflopen. Toen zij in oktober niet wilde werken op enkele al ingeplande dagen, gaf haar werkgever haar de keuze: volgens het rooster blijven werken of tot het einde van het dienstverband worden vrijgesteld van werk zonder loon, onder de voorwaarde dat zij bedrijfsmiddelen inleverde en partijen elkaar finale kwijting verleenden.

De werknemer koos, bijgestaan door een gemachtigde, voor de tweede optie. Zij leverde op 18 oktober haar sleutels in en werkte daarna niet meer. Enkele dagen later stelde haar gemachtigde dat zij de finale kwijting niet had aanvaard en vorderde zij loon over de rest van oktober, een aanzegvergoeding, transitievergoeding en een aandeel in de fooienpot.

De kantonrechter oordeelt dat de werknemer het aanbod van de werkgever volledig heeft aanvaard. Haar keuze, het inleveren van de sleutels en haar vertrek naar Roemenië vormden volgens de rechter uitvoering van de gemaakte afspraken. Omdat de arbeidsovereenkomst al op korte termijn van rechtswege zou eindigen en de afspraken waren gemaakt tegen de achtergrond van een geschil, geldt ook de finale kwijting. De werknemer kan daarom geen verdere aanspraken uit de arbeidsovereenkomst maken.

Ook een beroep op de wettelijke bedenktijd van veertien dagen slaagt niet. Die regeling geldt bij een overeenkomst waarmee de arbeidsovereenkomst wordt beëindigd, maar daarvan was hier geen sprake: het tijdelijke contract eindigde automatisch op 1 november 2025. De kantonrechter wijst alle vorderingen van de werknemer af.