Geen hogere beëindigingsvergoeding vanwege finale kwijting in vso

In dit artikel:

Een werknemer die na het ondertekenen van een vaststellingsovereenkomst alsnog een hogere beëindigingsvergoeding wilde claimen, krijgt van de kantonrechter nul op het rekest. De rechter oordeelt dat de zaak door de overeengekomen finale kwijting al definitief is afgewikkeld.

Volgens de rechter ging het om een vaststellingsovereenkomst in de zin van artikel 7:900 BW, bedoeld om bestaande geschillen volledig te beëindigen. In de tekst stond bovendien expliciet dat partijen een allesomvattende regeling wilden treffen en dat alle vorderingen uit de arbeidsovereenkomst en het einde daarvan onder de finale kwijting vielen. Ook was vooraf al gesproken over de hoogte en berekening van de beëindigingsvergoeding, zodat duidelijk was dat dit onderwerp deel uitmaakte van de onderhandelingen.

De werknemer voerde aan dat hij de overeenkomst had getekend zonder afstand te willen doen van zijn bezwaar tegen de berekening, mede omdat de begeleidingscommissie nog niets had beslist en de werkgever nog niet had gereageerd op zijn brief. Daar gaat de kantonrechter niet in mee: als hij die kwestie had willen uitzonderen, had hij dat expliciet als voorbehoud moeten opnemen. Dat deed hij niet, terwijl hij juridisch was bijgestaan.

Zelfs zijn uitleg dat hij wilde tekenen om een tekenbonus veilig te stellen, helpt hem niet. Volgens de rechter had hij dan de keuze moeten maken tussen die bonus en het vasthouden aan een mogelijk hogere vergoeding. De vorderingen van de werknemer zijn daarom afgewezen.