Hoe pas je als salarisverwerker de Wwft praktisch toe?
In dit artikel:
De Wwft (Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme) geldt ook voor salarisprofessionals en verplicht hen actief risico’s op witwassen en terrorismefinanciering te beperken. In juli 2025 publiceerde NIRPA een verdiepende notitie om veelgestelde praktijkvragen te beantwoorden; adviseur Jan Mooren (Fiscount) benadrukt dat salarisverwerkers verantwoordelijk zijn voor onder meer salarisverwerking, loonmutaties, aangiften en bijbehorende advisering en dat de wet dus breed doorwerkt in hun werk.
Praktisch betekent dit dat organisaties een helder risicobeleid moeten hebben, risicomanagement moeten uitvoeren, personeel moeten trainen, systematisch cliëntenonderzoek doen met risicoclassificatie, voortdurende monitoring toepassen en ongebruikelijke transacties bij de FIU melden. Digitale tooling voor cliëntacceptatie en monitoring kan ondersteunen, maar vervangt niet het professionele oordeel: opvallende feiten — zoals een jonge cliënt die in een dure auto verschijnt zonder zakelijke bijtelling — moeten scherp worden onderzocht.
Voor elke klant geldt een volledig cliëntenonderzoek inclusief identificatie en verificatie op basis van een identiteitsbewijs, het invullen van checklists en het vaststellen van een risicoprofiel. Dit proces is tijdrovend, vooral bij gelijktijdige aanlevering van veel nieuwe klanten; ook wanneer een accountantskantoor al een intake heeft gedaan blijft de salarisverwerker zelf verantwoordelijk. Mooren waarschuwt tegen louter ‘vinkjes zetten’: de uiteindelijk beoordeling en weging van risico’s moeten serieus gebeuren.
Er is een spanningsveld wanneer een klant een strafrechtelijk verleden heeft. Het Bureau Financieel Toezicht pleit voor een tweede kans, maar vereist dat de salarisverwerker aanvullende waarborgen inbouwt: intensiever screenen, kritischer naar de administratie kijken en zonodig privé-uitgaven analyseren.
Mooren ziet veel behoefte aan praktische kennisdeling. Zijn online cursus Wwft voor salarisadministrateurs richt zich op toepasbaarheid; deelnemers oefenen met herkenbare casuïstiek (bijvoorbeeld plotseling hoger salaris of luxe aankopen) en ontvangen twee praktijkmodellen om de Wwft concreet en werkbaar te implementeren.