Leaseauto is arbeidsvoorwaarde - zwaarwegend financieel belang

vrijdag, 30 januari 2026 (07:36) - Salaris Vanmorgen

In dit artikel:

Werknemer is sinds 1 maart 1999 in dienst en kreeg vanaf juli 1999 voortdurend een leaseauto met tankpas, die hij grotendeels privé gebruikte. Elke vijf jaar werd de lease verlengd; in totaal heeft hij meer dan 25 jaar onafgebroken een auto tot zijn beschikking gehad. Toen hij in 2025 een nieuwe auto wilde bestellen, weigerde de werkgever dit en zei dat er geen recht meer bestond op een leaseauto. Werknemer leverde de auto in en stapte naar de kantonrechter.

De kernvraag was of het gebruik van de leaseauto een arbeidsvoorwaarde vormt (dus onderdeel van zijn loon/arbeidsovereenkomst) of slechts het gevolg is van een veranderlijke bedrijfsregeling. Werkgever voerde aan dat al jaren autoregelingen zijn versoberd en dat werknemer sinds 2019 niet meer aan de voorwaarden voldeed (zijn ambulante status en een gekoppelde bonusregeling waren vervallen). Er speelde ook dat in 2020 door een fout in het bestelsysteem toch nog een auto kon worden besteld.

De kantonrechter oordeelt dat er geen expliciete afspraak in de arbeidsovereenkomst of in een afzonderlijke, ondubbelzinnige regeling staat waaruit een voorwaardelijke terbeschikkingstelling volgt. Wel weegt zwaar dat werkgever de auto al zeer kort na indiensttreding ter beschikking stelde, privégebruik en tankpas toestond, en dat de verstrekking zonder discussie vijf keer is verlengd. Vanwege die langdurige, consistente praktijk en het substantiële financiële voordeel voor werknemer (geen aanschaf, verzekering, onderhoud en zelfs brandstof voor privékilometers) mocht werknemer er redelijkerwijs op vertrouwen dat de auto deel uitmaakte van zijn beloning. De enkele handeling van werknemer waarbij hij bij een bestelling een vinkje zette en er informatie op het intranet stond, is volgens de rechter onvoldoende om te bewijzen dat werknemer duidelijk en tijdig is geïnformeerd over een voorwaardelijkheid of wijziging.

Uiteindelijk kwalificeert het recht op de leaseauto volgens de kantonrechter als een arbeidsvoorwaarde waarvan niet aannemelijk is dat werkgever die eenzijdig mocht wijzigen. Werkgever moet werknemer onmiddellijk weer een vergelijkbare leaseauto en tankpas ter beschikking stellen en de kosten dragen.

Kort commentaar: de zaak illustreert dat langdurig en ongewijzigd verleende secundaire voorwaarden door de praktijk onderdeel van de arbeidsovereenkomst kunnen worden; duidelijke, individuele communicatie en vastlegging zijn essentieel als werkgevers regelingen willen wijzigen.