Meest verkeerd begrepen payroll-weetje ooit

In dit artikel:

De 183-dagenregel wordt vaak gezien als een simpele vrijstelling voor loonbelasting bij werken in het buitenland, maar dat beeld klopt niet. Volgens het artikel gaat het om een toets met drie cumulatieve voorwaarden: een werknemer mag meestal pas in het werkland worden belast als hij daar meer dan 183 dagen verblijft, als de werkgever niet in dat werkland is gevestigd en als de kosten niet aan een lokale entiteit worden doorbelast. In de praktijk gaat het vooral mis bij die tweede en derde voorwaarde. Het artikel legt uit dat belastingautoriteiten niet alleen naar contracten kijken, maar vooral naar de feitelijke situatie: wie geeft instructies, waar ligt het economische risico en wie betaalt uiteindelijk de kosten? Daardoor kan er toch belastingheffing in het werkland ontstaan, ook als iemand daar minder dan 183 dagen is. Door hybride werken en korte uitzendingen spelen daarnaast vaker vragen over sociale zekerheid, arbeidsrecht en mogelijke payroll-constructies in meerdere landen. De kernboodschap: onder de 183 dagen zitten is geen garantie dat alles fiscaal geregeld is.