Non-actiefstelling en schorsing: de regels, de risico's en de loondoorbetaling

In dit artikel:

Een klant die een accountmanager per direct naar huis wil sturen vanwege een fraudeonderzoek, kan dat niet zomaar zonder loondoorbetaling. Het artikel legt uit dat non-actiefstelling en schorsing in de praktijk vaak door elkaar worden gebruikt, maar juridisch verschillend kunnen zijn: een non-actiefstelling is vooral een ordemaatregel om rust te bewaren of onderzoek mogelijk te maken, terwijl schorsing vaker een disciplinaire maatregel is. In beide gevallen geldt in beginsel dat het loon moet worden doorbetaald. Volgens artikel 7:628 BW ligt het risico van niet werken meestal bij de werkgever, en de Hoge Raad bepaalde al in 2003 dat schorsing en non-actiefstelling in de risicosfeer van de werkgever vallen. Sinds 2020 is afwijken van die hoofdregel vrijwel onmogelijk. Voor werkgevers en adviseurs is de belangrijkste waarschuwing dat loon zomaar stopzetten grote financiële gevolgen kan hebben: achterstallig loon, wettelijke verhoging en rente. De salarisadministratie moet de werknemer daarom doorgaans als actief blijven behandelen, met doorlopende loonheffing, premies en pensioenopbouw.