Ondubbelzinnig aanbod tot verlenging tijdelijk contract, geen einde dienstverband

In dit artikel:

Een werknemer die in 2025 als HR-medewerker voor een gemeente in dienst trad op basis van een jaarcontract, heeft bij de kantonrechter met succes wedertewerkstelling en doorbetaling van loon gevorderd. Op haar arbeidsovereenkomst was de cao Gemeenten van toepassing. Daarin stond dat bij goed functioneren een omzetting naar een vast contract zou volgen.

Voorafgaand aan een evaluatiegesprek in februari 2026 stuurde de leidinggevende de werknemer een document waarin stond dat was gekozen voor verlenging van het contract met één jaar. Die extra periode moest ruimte bieden voor verdere ontwikkeling en stabiliteit. Ook werd vermeld dat een arbeidsmarkttoelage bij verlenging zou vervallen. Het gesprek vond uiteindelijk op 25 maart plaats en liep zo hoog op dat de werknemer met behoud van loon werd vrijgesteld van werk.

Op 7 april liet de werknemer per e-mail weten dat zij het aanbod tot verlenging aanvaardde. Tijdens het daaropvolgende gesprek stelde de leidinggevende echter dat geen sprake was van een aanbod en dat er onvoldoende basis was om de samenwerking voort te zetten. De werkgever beëindigde het dienstverband vervolgens per 31 mei en betaalde het loon over juni tot en met augustus niet. De werknemer meldde zich eind april ziek.

De werkgever stelde dat het document geen formeel aanbod bevatte en dat partijen tijdens het eerdere gesprek gezamenlijk hadden geconcludeerd dat voortzetting onmogelijk was. De kantonrechter volgt dat niet. Uit de ondubbelzinnige formulering blijkt volgens de rechter dat de beslissing tot een verlenging van één jaar al was genomen. Dat tijdens het gesprek geen overeenstemming over voortzetting zou zijn bereikt, acht de rechter niet aannemelijk. De werknemer had het aanbod bovendien al aanvaard; haar latere gedrag doet daar niet aan af.

De rechter concludeert dat op 7 april 2026 een overeenkomst over de verlenging tot stand kwam en wijst de vorderingen tot wedertewerkstelling en loonbetaling toe. Over het achterstallige loon is de werkgever daarnaast de wettelijke verhoging verschuldigd, tot maximaal 50 procent.