Onvoldoende uitleg werkgever over variabele beloning: achterstallig salaris betalen

In dit artikel:

Een tandarts die in dienst was bij een praktijk in Nederland heeft volgens de kantonrechter recht op loonberekening op basis van 40 procent van haar bruto honorariumomzet, zonder dat daar eerst allerlei werkgeverslasten en praktijkkosten van afgetrokken mochten worden. De zaak draaide om de uitleg van een bepaling in haar arbeidsovereenkomst, waarin stond dat het salaris “bruto honorarium maandomzet maal 40%” bedroeg. De tandarts vond dat zij recht had op 40 procent van de omzet als bruto salaris; de praktijk stelde dat die 40 procent alleen een rekeneenheid was waar nog allerlei kosten vanaf moesten.

De rechter paste de Haviltex-maatstaf toe en keek daarbij naar alle omstandigheden rond het contract. Daarbij woog mee dat de werkgever vooraf geen duidelijke uitleg had gegeven over de opbouw van het loon, terwijl de tandarts een buitenlandse werknemer was die de Nederlandse taal nog niet volledig beheerste. Ook speelde mee dat zij had gevraagd of haar salaris boven de inkomensgrens voor de 30%-regeling voor buitenlandse werknemers zou uitkomen. Volgens de rechter mocht zij erop vertrouwen dat dit mogelijk was, wat niet zou zijn gebeurd als alleen het garantiesalaris gold.

De praktijk kreeg geen gelijk met het argument dat de berekening automatisch uit het salarissysteem kwam en daarom niet precies te tonen was. Dat gebrek aan transparantie komt voor rekening van de werkgever, aldus de kantonrechter. Het gevolg is dat de tandartspraktijk het achterstallige loon van €10.719,15 bruto moet betalen. Wel is de gevraagde wettelijke verhoging gematigd tot nul, omdat de arbeidsovereenkomst inmiddels was beëindigd en er geen sprake meer is van doorlopende loonbetaling.