Pseudo-eindheffing fossiele auto: antwoord op vragen Belastingplan 2027 - geen vereenvoudiging in zicht

In dit artikel:

Staatssecretaris Eerenberg van Financiën heeft schriftelijk vragen beantwoord over de voorgestelde wijzigingen van de pseudo-eindheffing voor fossiele personenauto’s in het Belastingplan 2027. De heffing geldt vanaf 2027 voor werkgevers die een niet-elektrische personenauto voor privégebruik, waaronder woon-werkverkeer, aan werknemers ter beschikking stellen. Het kabinet wil hiermee werkgevers stimuleren om over te stappen op elektrisch vervoer.

Voor vervangend vervoer bij onderhoud of reparatie komt een uitzondering. Een fossiele vervangende auto telt maximaal veertien dagen per keer niet mee voor de heffing. Die uitzondering mag meerdere keren per jaar worden gebruikt, zolang de auto daadwerkelijk wegens onderhoud of reparatie wordt ingezet. Volgens het kabinet voorkomt dit dat werkgevers onverwacht belasting moeten afdragen wanneer een garage geen elektrische vervangende auto kan leveren. Ook komt de uitzondering tegemoet aan de verhuursector, die vaak vervangend vervoer voor garagebedrijven verzorgt.

Een tijdelijk gehuurde auto valt evenmin onder de heffing wanneer die uitsluitend zakelijk wordt gebruikt. Wordt de auto ook privé ter beschikking gesteld, dan is de heffing wel verschuldigd als de eerste terbeschikkingstelling op of na 1 januari 2027 plaatsvindt en de auto nog niet eerder door de werkgever ter beschikking is gesteld. Voor tijdelijke huur stelt het kabinet daarnaast voor om auto’s die maximaal zeven aaneengesloten dagen per kalenderjaar aan een werknemer worden verstrekt, tot 1 januari 2031 uit te zonderen.

Het overgangsrecht blijft gelden voor fossiele auto’s die een werkgever al vóór 1 januari 2027 eerder ter beschikking stelde. Over die auto’s hoeft de werkgever de komende vier jaar geen pseudo-eindheffing te betalen, ook niet als ze later langer dan de tijdelijke limiet worden gebruikt. Het overgangsrecht blijft eveneens in stand bij een fusie of overname, bij de overgang van een eenmansonderneming naar bijvoorbeeld een bv en voor bepaalde auto’s die al vóór 2027 aan werknemers of een IB-ondernemer ter beschikking waren gesteld.

De werkgever blijft verantwoordelijk voor de afdracht, ook als de auto bij een verhuurbedrijf wordt gehuurd. Verhuurbedrijven hoeven de heffing dus niet zelf te betalen, maar moeten werkgevers wel kunnen voorzien van gegevens zoals kenteken en huurperiode. Een goede administratie bij verhuurbedrijven is daarom wenselijk, onder meer om herhaald gebruik van dezelfde auto te kunnen vaststellen.

Het kabinet wijst een algemene uitzondering voor werkgevers met maximaal 25 werknemers af. Zo’n grens zou de maatregel minder effectief maken, nieuwe afbakeningsproblemen veroorzaken en volgens het kabinet moeilijk uitvoerbaar zijn voor de Belastingdienst. Ook wil het kabinet geen aparte vrijstelling voor demonstratieauto’s. Als zo’n auto uitsluitend zakelijk wordt gebruikt, geldt de heffing al niet; bij privégebruik zou een vrijstelling volgens het kabinet juist de stimulans voor emissievrij rijden ondermijnen.

De regering staat wel positief tegenover een mogelijk Kameramendement om de heffing pas na veertien dagen terbeschikkingstelling te laten ingaan. Dat zou ruimer zijn dan het huidige voorstel: de eerste veertien dagen zouden dan voor iedere fossiele auto zijn vrijgesteld, niet alleen voor tijdelijke huurauto’s. De werkgever moet echter nog steeds per auto bijhouden hoeveel dagen deze beschikbaar is gesteld. Het kabinet verwacht daarom geen vermindering van de administratieve lasten.

Voor de leeftijdsgrens houdt het kabinet vast aan 25 jaar voor de uitzondering waarbij de cataloguswaarde niet goed kan worden vastgesteld. Dat verschilt van de youngtimerregeling, waarvoor een grens van twintig jaar geldt, omdat beide regelingen een ander doel hebben. Volgend jaar voert het kabinet alsnog een mkb-toets uit om te beoordelen of de uitzonderingen in de praktijk werkbaar zijn.