Recht op reiskostenvergoeding op grond van cao

In dit artikel:

Twee Poolse uitzendkrachten hebben van de kantonrechter recht gekregen op een reiskostenvergoeding van hun uitzendonderneming. Zij werkten vanaf 29 januari 2022 via bemiddelingsbureau Injob bij een schoonmaakbedrijf en werden ingezet op een locatie in Giessen, 138,4 kilometer van hun woonplaats. Volgens de cao Schoonmaak- en Glazenwassersbedrijf bestaat recht op kilometervergoeding wanneer de dagelijkse reisafstand meer dan 60 kilometer bedraagt en met een eigen auto wordt gereisd.

De uitzendkrachten reden gedurende langere tijd ieder met een eigen auto naar Giessen en stelden dat zij daarvoor onvoldoende waren vergoed. Zij vorderden respectievelijk €11.359,94 en €12.724,53 netto. De uitzendonderneming verweerde zich onder meer met de stelling dat zij niet wist waar de werknemers woonden, dat de vergoeding niet met terugwerkende kracht mocht worden aangepast en dat de werknemers te laat hadden geklaagd.

De kantonrechter wees die argumenten af. De werknemers hadden voorafgaand aan hun terbeschikkingstelling meegedeeld waar zij woonden. Het was vervolgens de verantwoordelijkheid van de uitzendonderneming om de juiste inlenersbeloning vast te stellen. Ook had zij haar administratie- en informatieplicht niet nageleefd en kon zij zich niet achter het bemiddelingsbureau verschuilen. De klachtplicht bood evenmin bescherming, omdat de onderneming zelf geen proces had ingericht om een correcte cao-beloning vast te stellen.

De gevorderde bedragen werden volledig toegewezen. De wettelijke verhoging werd echter afgewezen: een reiskostenvergoeding geldt als vergoeding van onkosten en niet als loon voor verrichte arbeid. Het dienstverband van beide uitzendkrachten was op 24 november 2024 geëindigd.