Tijdelijk contract vanwege ziekmeldingen niet verlengd, recht op billijke vergoeding

In dit artikel:

De Staat nam een werknemer op 1 november 2024 voor een jaar in dienst, met de verwachting dat haar contract bij goed functioneren zou worden omgezet in een vast dienstverband. Op 11 augustus 2025 liet de Staat weten het contract per 31 oktober niet te verlengen. De werknemer stelde dat dit kwam door haar ziekmeldingen als gevolg van endometriose en adenomyose, en vroeg de kantonrechter om een billijke vergoeding.

De werknemer functioneerde volgens de Staat goed. Uit WhatsApp-berichten en haar ziekmeldingen bleek dat haar afwezigheid en verzoeken om thuis te werken verband hielden met buik- en rugklachten die passen bij haar chronische aandoening. De Staat erkende bovendien dat de ziekmeldingen de enige reden waren voor het niet verlengen van het contract; drie collega’s in vergelijkbare functies kregen wel een verlenging.

Volgens de kantonrechter was daarmee een vermoeden ontstaan dat de Staat in strijd met artikel 4 van de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte (Wgbh/cz) had gehandeld. De Staat had eerst medisch moeten laten onderzoeken of de ziekmeldingen samenhingen met de endometriose, voordat tot beëindiging werd besloten. Door dat na te laten en het contract vanwege de ziekmeldingen niet voort te zetten, handelde de Staat ernstig verwijtbaar.

De kantonrechter kende daarom een billijke vergoeding toe. Die werd niet vastgesteld op een volledig jaarsalaris, omdat ook rekening moest worden gehouden met de Ziektewetuitkering van de werknemer. Haar netto inkomensverlies bedroeg €360,44 per maand, oftewel €4.325,28 over twaalf maanden. Dat bedrag moet de Staat betalen.