Tweede Kamer heeft twijfels over afschaffen gerichte vrijstelling branche-eigen producten

In dit artikel:

Tijdens het wetgevingsoverleg over het Belastingplan 2027 op maandag 12 oktober uitten meerdere Tweede Kamerleden twijfels over de voorgenomen afschaffing van de gerichte vrijstelling voor personeelskorting op branche-eigen producten in de werkkostenregeling (WKR).

De maatregel was opgenomen als dekking voor een eerder aangenomen motie, onder meer om de kleinschaligheidsinvesteringsaftrek voor het mkb te behouden. Uit een evaluatie bleek dat de vrijstelling niet doelmatig en doeltreffend zou zijn. Toch vrezen Kamerleden dat vooral sectoren als de retail en horeca worden geraakt. Werkgevers kunnen personeelskortingen dan minder gemakkelijk aanbieden, terwijl bestaande cao’s en arbeidsvoorwaarden mogelijk moeten worden aangepast. Vooral werkgevers met veel laagbetaalde parttimers zouden de korting niet volledig via de vrije ruimte kunnen voortzetten. Volgens de besproken cijfers lukt dat in ongeveer 60 procent van de gevallen wel.

VVD-Kamerlid Van Eijk zei niet direct op volledige handhaving aan te sturen, maar vroeg de staatssecretaris wel om oplossingen voor de betrokken sectoren en een geleidelijke overgang. Zij wees ook op andere vereenvoudigingen binnen de WKR, zoals een hogere onbelaste kilometervergoeding en een eenvoudiger fiscale behandeling van fooien.

Het CDA opperde om de vrijstelling niet volledig af te schaffen, maar het maximumbedrag te verlagen van 500 naar bijvoorbeeld 250 euro. Daarmee zouden werkgevers en werknemers deels worden ontzien zonder de regeling volledig te handhaven. De partij vroeg bovendien hoeveel de vrije ruimte zou moeten worden verruimd om bestaande personeelskortingen en andere arbeidsvoorwaarden op te vangen.

BBB-Kamerlid Vermeer noemde de regeling belangrijk voor koopkracht, waardering en het aantrekken en behouden van personeel in de retail. Hij erkende dat zijn partij achteraf gezien tegen de motie had moeten stemmen vanwege de gekozen dekking. Ook SGP-Kamerlid Stoffer zei spijt te hebben van de gevolgen en vroeg of behoud, eventueel in aangepaste vorm, alsnog mogelijk is. De discussie laat zien dat een Kamermeerderheid achteraf twijfelt aan de gekozen fiscale dekking, hoewel de afschaffing formeel onderdeel blijft van het Belastingplan.