Wet meer zekerheid flexwerkers per 1 januari 2028 een feit

In dit artikel:

De Eerste Kamer heeft op 7 juli 2026 ingestemd met de Wet meer zekerheid flexwerkers, een belangrijke hervorming van de Nederlandse arbeidsmarkt die op 1 januari 2028 ingaat. De Tweede Kamer ging al op 12 mei 2026 akkoord. De wet moet werknemers met een flexibel contract meer zekerheid geven over hun inkomen en rooster, terwijl werkgevers nog steeds genoeg ruimte houden om personeel in te zetten.

De kern van de wet is dat tijdelijke en oproepconstructies strenger worden begrensd. Tijdelijke contracten zijn straks echt bedoeld voor tijdelijk werk: na drie tijdelijke contracten mag er drie jaar lang geen nieuw tijdelijk contract tussen dezelfde werkgever en werknemer worden afgesloten. Daarmee wordt het zogeheten draaideurgebruik van korte contracten vrijwel onmogelijk gemaakt. Ook verdwijnen nulurencontracten; daarvoor in de plaats komt een bandbreedtecontract met een afgesproken minimum- en maximumaantal uren, waarbij het verschil hooguit 30 procent mag zijn. Werk boven het maximum mag een werknemer weigeren, en als iemand structureel meer uren maakt, moet de werkgever een contract met meer uren aanbieden.

Voor uitzendkrachten worden de arbeidsvoorwaarden verder aangescherpt. Zij moeten minimaal gelijkwaardig worden behandeld aan vaste werknemers, niet alleen qua loon maar ook voor andere arbeidsvoorwaarden. Dat deel van de wet gaat al eerder in, op 31 december 2026. Bovendien worden de meest onzekere fases van uitzendwerk korter en krijgt de minister meer mogelijkheden om op te treden bij structurele onderbetaling in de sector.

De wet maakt deel uit van een breder pakket afspraken uit 2023 tussen kabinet, vakbonden en werkgevers, gebaseerd op eerdere adviezen van de commissie-Borstlap en de SER. Volgens de initiatiefnemers moet dit leiden tot minder onzeker werk voor flexwerkers en meer duidelijkheid op de arbeidsmarkt.