Zieke werknemer gaat zonder toestemming naar Spanje - inhouding vakantie-uren

In dit artikel:

Een werknemer die tijdens zijn arbeidsongeschiktheid in juli en augustus 2024 zonder overleg naar Spanje ging, maakte bezwaar tegen het afboeken van zijn vakantiedagen. Hij vond dat zijn verblijf geen vakantie was en vorderde van zijn voormalige werkgever €6.376,32 bruto aan vakantie-uren. De arbeidsovereenkomst eindigde op 1 november 2024.

De kantonrechter oordeelt dat de werkgever de dagen wel als vakantie mocht registreren. Een werknemer die ziek is, moet meewerken aan re-integratie en moet daarom vooraf toestemming vragen voor een buitenlandse reis. De werkgever kan vervolgens de bedrijfsarts om advies vragen over de reis en de gevolgen voor de gezondheid en re-integratie. Dat de werknemer eerder, toen hij nog niet ziek was, toestemming had gekregen voor een reis naar Spanje, maakte dit niet anders.

De werknemer stelde dat hij afspraken met de werkgever had gemaakt, maar daarvoor was geen bewijs. Uit WhatsApp-berichten bleek juist dat de werkgever verrast was dat de werknemer in Spanje zat en niet naar de afspraak met de bedrijfsarts kon komen. Ook was niet aangetoond dat de werknemer tijdens zijn verblijf geen re-integratieactiviteiten kon uitvoeren of daarvan was vrijgesteld.

De vordering wordt daarom grotendeels afgewezen. Wel erkende de werkgever dat bij de eindafrekening per vergissing €944,64 bruto aan vakantie-uren niet was betaald. Dat bedrag moet hij alsnog betalen, met 25 procent wettelijke verhoging en rente vanaf 1 november 2024. De rechter zag geen reden voor een hogere verhoging, omdat de werkgever het loon steeds op tijd had betaald en de fout vermoedelijk een vergissing was.